سلام حسین، خوبی؟ می دونم که با دقت فضای مجازی رو در نظر داری و تمام مطالب رو می خونی.
امروز یک کشف تازه راجع بهت کردم، حسین جان، منو ببخش، من سالهاست به بدی از تو یاد می کردم، ولی امروز راز دلت برام بر ملا شد. سر نخش رو هم خودت بهم دادی، وای که من چقدر احمق بودم که زودتر از اینها حقیقت دل پاک تو رو کشف نکردم.
حسین، من همیشه فکر می کردم آدمها اون چیزی هستند که نشون می دن، اما تو کمک کردی که حقیقت رو بفهمم. وقتی پیرامون هاشمی گفتی که کاندیدا شده، ولی خودش ته دلش دوست داره شورای نگهبان رد صلاحیتش کنه، منظورتو نگرفتم. وقتی پیرامون وزرای معرفی شده از سوی روحانی به مجلس تو روزنامه ات نوشتی که خود روحانی دوست داره بعضی از وزراش رای اعتماد نگیرن، منظورت رو نفهمیدم. اما امروز که شنیدم نوشتی: "اسرائیل از مذاکرات ایران وامریکا خوشحال است،اما تظاهر به عصبانیت می کند"، تازه فهمیدم چی می خوای به ما بگی. تو سالهاست با حکم رهبر مدیر مسئول روزنامه کیهانی، به همین دلیل نمی تونی حرف دلت رو بزنی، اینه که مثل هاشمی و روحانی و نتانیاهو، حرفی رو می زنی که در عمل از اون بیزاری. آره حسین جان، تو هم مخالف این نظامی، ته دلت هم دوست داری این نظام زود عوض شه، یا اصلاحات توش صورت بگیره، ولی تظاهر به طرفداری می کنی.
حسین عزیز یادته سالهاست هر کسی که اسرائیل علهیش حرف می زد می گفتی این خوبه، خوب اسرائیل از اون شخص خوشش میومد، مثل همین مذاکره ایران و آمریکا، تظاهر می کرد که خوشش نمیاد. چقدر من احمق بودم. ولی خودمونیم حسین، اسرائیل هم عجب کارایی می کنه ها.
بازم مرسی حسین.
بدرود
